Τα τελευταία χρόνια γινόμαστε θεατές και ακροατές ειδήσεων και εξελίξεων που δείχνουν τη σχέση των κομμάτων και των πολιτικών με στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Το φαινόμενο δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι ούτε νέο, ούτε πρωτοφανές. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα σχέσεων στρατιωτικών με πολιτικούς διαχρονικά σε όλες τις χώρες. Στα δημοκρατικά πολιτεύματα η Πολιτική ηγεσία πρέπει να δίνει τη στρατηγική καθοδήγηση και τους πολιτικούς στόχους της Χώρας ενώ όλες οι άλλες εξουσίες και τα στελέχη του Κράτους πρέπει να εφαρμόζουν τακτικές και καθημερινές πρακτικές διά την επίτευξη των τεθέντων στόχων.