Πού θα οδηγήσει μια επιστροφή στη δραχμή
karamouzisΑγωνιούμε όλοι σήμερα για την πορεία της χώρας. Το εξωτερικό περιβάλλον επιδεινώνεται, σε συνάρτηση με την αύξηση της αβεβαιότητας στην Ελλάδα, ιδιαίτερα μετά το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα και την προκήρυξη νέων εκλογών. Το εκλογικό σώμα απέρριψε και τιμώρησε τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα εξουσίας για τα πεπραγμένα δεκαετιών, αποδίδοντάς τους την ευθύνη για τη σημερινή κρίση και τον διεθνή διασυρμό της χώρας.

Περισσότερα...

Το 1821 ως εθνική ταυτότητα
delichas 100«Με τα ρούχα ματωμένα, ξέρω ότι έβγαινες συχνά,
να γυρεύεις εις τα ξένα, άλλα χέρια δυνατά.
Μοναχή το δρόμο πήρες και ξανάρθες μοναχή,
δεν είναι εύκολες οι πόρτες, αν η ανάγκη τις χτυπά»
Εθνικός Ύμνος (9η-10η στροφή)

Η ταυτότητα του ελληνισμού, έχει συνδεθεί με τις έννοιες ελευθερία, αυθορμητισμό και ατομική βούληση, παρά με τις έννοιες οργάνωση και πειθαρχία που χαρακτηρίζουν τη λατινογενή Ευρώπη.

Περισσότερα...

Σε αναζήτηση του "επαχθούς" χρέους
andrianopoulos 100Ζούμε σε ένα κόσμο γενικής παράκρουσης. Όπου πολύς κόσμος πιστεύει ανυπόστατα πράγματα και μάλιστα επιμένει πως αποτελούν αυταπόδεικτα θέσφατα. Πρόσφατα σημείωσα πως το βιβλίο του Μίλτον Φρήντμαν «Καπιταλισμός και Ελευθερία» εκδόθηκε στα ελληνικά κάπου πενήντα χρόνια μετά την αρχική του δημοσίευση και κάτω από την απόλυτη σιωπή όλων των ντόπιων μέσων ενημέρωσης.

Περισσότερα...

Περί πολιτικής ηθικής
delichas 100«Πολιτική είναι η ικανότητα να προλέγεις τι θα γίνει και μετά να εξηγείς γιατί δεν έγινε» Ουίνστον Τσώρτσιλ.

Ο αείμνηστος Κων/νος Καραμανλής διευρύνοντας την παραπάνω ρήση, είχε διατυπώσει με αυτοσαρκασμό ότι «στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται, αλλά και πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται». Πράγματι, η πολιτική ως «τέχνη του εφικτού», δεν μπορεί να υποκύψει σε μαθηματικούς κανόνες. Αδιαμφισβήτητα πρέπει να κινείται εντός των πλαισίων ηθικής και νομιμότητας, ωστόσο η αντιστοιχία της νομιμότητας με την ηθική δεν είναι μονοσήμαντη.

Περισσότερα...

Ανοιχτή επιστολή προς τον πρόεδρο και τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ
Αγαπητοί φίλοι,
lazaridisΑν και δεν είμαι μέλος ούτε οπαδός του ΣΥΡΙΖΑ, επιτρέψτε μου να σας θεωρώ και να σας αποκαλώ φίλους. Εδώ και αρκετά χρόνια παραμένω ένας ανένταχτος κομματικά πολίτης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι διαγράφονται οι δεσμοί αίματος που με συνδέουν με την αριστερά και τα ιδανικά της. Ίσως οι νεότεροι δεν γνωρίζουν ότι προέρχομαι από παλιά οικογένεια αγωνιστών της αριστεράς με πλούσια δράση και ακόμα πιο πλούσιο φάκελο.

Περισσότερα...

Πολιτική φρενίτιδα
«Οι Έλληνες πρέπει κάποια στιγμήνα αναλογιστούν τις δικές τους ευθύνες» 
Ντανιέλ Κον Μπετίτ

delichas 100Με την παραπάνω ρήση, ο αποδεδειγμένα φιλέλληνας πρώην Επικεφαλής των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο, στηλίτευε τη στάση μας απέναντι στην επέμβαση στη Βοσνία, τότε που αντίθετα με την υπόλοιπη Ευρώπη, υποστηρίζαμε τους «ομόδοξους» και «αδερφούς» Σέρβους.

Η τελική κατάληξη ήταν η Σερβία να προστρέχει να εισέλθει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να «ανταμείβει» την αμετροεπή υποστήριξή μας, με την αναγνώριση του σκοπιανού προτεκτοράτου ως (σκέτο) «Μακεδονία»…

Περισσότερα...

«Νανούρισμα»
paspaliariΓιε μου… σήμερα ξημερώματα 2 και 45, σε έπιασα πρώτη φορά στα χέρια μου. Δεν θα μπω στον πειρασμό να σου περιγράψω τη στιγμή. Μόνο όταν βρεθείς μετά από χρόνια στη θέση μου θα καταλάβεις. Θυμήθηκα κι εγώ τον παππού σου σήμερα. Θυμήθηκα που γελούσα, τάχα μου αδιάφορα, όταν μου εξιστορούσε το τάμα: «στρατηγός ή δεσπότης να γίνω».

Στην οικογένειά μας, κατά τα φαινόμενα, δεν τα πάμε καλά με τέτοιας ακρίβειας προβλέψεις. Γι’ αυτό κι εγώ θα σου πω δυο λόγια πιο γενικά. Ήρθες στον κόσμο άγραφος και άκακος. Θα μεγαλώσεις μέσα στο σπίτι μας, που πέρα από τούβλα και μπογιές θα το περιβάλλουμε με αγάπη. Κι ύστερα θα πρέπει να βγεις παραέξω, να γίνεις Έλληνας.

Περισσότερα...

Η γλώσσα των «σημείων»
Πριν από τρεις εβδομάδες, η ελλαδική κοινωνία έδωσε την εντολή διακυβέρνησης της χώρας σε έναν πολιτικό σχηματισμό που, εύλογα, κινούσε τη δυσπιστία των ορθολογικά σκεπτόμενων πολιτών:

giannarasΔεν είχε εμφανίσει συγκροτημένο κοινωνικό πρόγραμμα, κοινωνικές σκοποθεσίες, ο πολιτικός αυτός σχηματισμός. Μιλούσε μόνο για διαχειριστικές προτάσεις, μυωπικά οικονομίστικες, ωσάν η χώρα να περνούσε μιαν εφήμερη κρίση και όχι βυθισμό σε παραλυτική παρακμή, διολίσθηση σε πρωτογονισμό μανιασμένης ιδιοτέλειας. Δεν παρουσίασε ποτέ ο πολιτικός αυτός σχηματισμός θέσεις του για την παιδεία (και όχι απλώς για τα τεχνικά προβλήματα της εκπαίδευσης), για εξωτερική πολιτική γόνιμης και ρεαλιστικής ελληνικής ιδιοπροσωπίας, για την εντόπια γαγγραινώδη παραποίηση του συνδικαλισμού, τη λειτουργική αχρήστευση της Δικαιοσύνης.

Περισσότερα...

Η δυστυχία του να είσαι άριστος
zachosΉρθε κι έδεσε σαν το σιρόπι στο γλυκό. Το μόνο που μας έλειπε ήταν οι δηλώσεις του υπουργού Παιδείας(;) για την αριστεία. Σύμφωνα με τον υπουργό «η αριστεία μοιάζει με ρετσινιά καθώς εάν αριστεύσεις είσαι αναγκασμένος να είσαι αντάξιος αυτής της έννοιας διαρκώς, ενώ αν αποτύχεις σε κυνηγάει η δυστυχία της αποτυχίας». Ενώ στη συνέχεια δήλωνε για τις εξετάσεις των Πειραματικών σχολείων ότι «…Κρατάμε δυστυχώς τις εξετάσεις και για αυτή τη χρονιά, γιατί κάποια παιδιά έχουν επενδύσει σε αυτό και δεν θέλουμε να βάλουμε πάγο σε αυτή την έστω στρεβλή φιλοδοξία τους».

Περισσότερα...

«Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος;»
zachosΗ ελπίδα είναι ένα πολύ ωραίο πράγμα. Συνάμα είναι και ένα πολύ κακό πράγμα. Εξηγώ. Είναι εξαιρετικά ωραίο πράγμα όταν την περιμένει κανείς. Χαρές, κακό, χαμόγελα, αναγεννητική διάθεση, πανηγύρια, χαμός. Συνήθως αυτή η φάση κρατάει λίγο. Για την ακρίβεια κρατάει ελάχιστα. Αμέσως μετά έρχεται η διάψευση. Γιατί η ελπίδα συνήθως δεν έρχεται, ιδίως όταν περιμένεις να σου τη φέρουν delivery. Πάντα μα πάντα κάτι στραβώνει και ο deliverάς χάνει το δρόμο, παθαίνει ατύχημα, κάτι γίνεται, τέλος πάντων, και η παράδοση αναβάλλεται για τη... Δευτέρα Παρουσία. Αυτή η φάση κρατάει πολύ. Για την ακρίβεια είναι σχεδόν μόνιμη.

Περισσότερα...