Η περίπτωση Τσαπουρνιάς Ελασσόνας
Σε προηγούμενο άρθρο μας αναφερθήκαμε στη μεταφορά της έδρας του χωριού, στην άσκηση της κτηνοτροφικής και γεωργικής δραστηριότητας, στη μετανάστευση στην Αμερική, για την εκκλησία και για την κοινωνική ζωή μέχρι την απελευθέρωση το 1912. Η οικονομική, οικογενειακή και κοινωνική ζωή δεν άλλαξε σοβαρά από την απελευθέρωση  μέχρι το 1950.

Ψάχνοντας τις ρίζες του γενεαλογικού μου δέντρου, στην Τσαπουρνιά Ελασσόνας, οδηγήθηκα αναπόφευκτα στην ανάγκη να ερευνήσω και την ιστορία του χωριού μου.
Από μικρός έμαθα ότι το χωριό μου έκτισε ο κλεφταρματολός Κώστας Ζήδρος με παλικάρια που έφερε από την Τσαπουρνιά Γρεβενών και ότι εκεί έκανε τον γάμο του γιου του Φώτη Ζήδρου. Έτσι έμαθα και το τραγούδι, που στην Τσαπουρνιά μιλάει καθαρά για τον Κώστα Ζήδρο που κάλεσε τους κλέφτες από τα δώδεκα πρωτάτα, χωρίς να καλέσει τον Λάπα. Όμως ο Λάπας πήγε ακάλεστος με ελάφι στολισμένο κ.λπ.

Η φορολογία των κατοίκων των ορεινών χωριών το 1810-1820 (Το παράδειγμα της Τσαπουρνιάς Ελασσόνας). Από τον Κώστα Σπανό πληροφορούμαστε ότι στο κατάστιχο 216 και στα φ. 90α-97α της Μονής Ολυμπιώτισσας Ελασσόνας γίνονται αρκετές αναφορές, που δεν είναι πολύ γνωστές, για τους αρματολούς της περιοχής Ελασσόνας την περίοδο 1796-1819, για τις εισφορές των κατοίκων της Τσαπουρνιάς διοίκηση της περιοχής και τα ονόματα αυτών που πλήρωσαν.

Η περίπτωση της Τσαπουρνιάς Ελασσόνας
Σε προηγούμενο άρθρο μας αναφέραμε ότι σύμφωνα με τα κατάστιχα της Ιεράς Μονής Παναγίας Ολυμπιώτισσας Ελασσόνας, η Τσαπουρνιά υπήρχε τα έτη 1504 και 1506 μ.Χ. χωρίς να αλλάξει όνομα σε όλη τη διάρκεια Τουρκοκρατίας, σε αντίθεση με αυτό που συνέβη με τα περισσότερα χωριά της περιοχής.