Να βρεις νύφη στο χωριό και μάλιστα ημιορεινό δεν είναι εύκολο πράγμα όσο και αν φαίνεται παράξενο. Συνέβη σε χωριό της Θεσσαλία και μάλιστα κεφαλοχώρι, δεν θα αποκαλύψω το χωριό, γιατί είναι σαν να αποκαλύπτω τα στοιχεία, μια που έχω μερικούς φίλους εκεί και εύκολα θα οδηγηθούν στο γεγονός που θέλω να σχολιάσω .
Τελείωσε την υποχρεωτική εκπαίδευση το παλληκάρι , δηλαδή το γυμνάσιο και βρέθηκε στο σταυροδρόμι της ζωής που είσαι υποχρεωμένος να διαλέξεις το δρόμο που θα ακολουθήσεις για να προχωρήσεις στη ζωή. Ο δρόμος των γραμμάτων είχε πολλές δυσκολίες, πέραν των οικονομικών δυνατοτήτων της οικογένειας, δεν του άρεσαν και ιδιαίτερα τα γράμματα και το διάβασμα.
«Παιδί μου, το σχολείο το τελείωσες και μάλιστα με καλό βαθμό, αν θέλεις να συνεχίσεις στο σχολείο, παρότι τα οικονομικά δεν είναι σπουδαία θα κάνω τα αδύνατα δυνατά και θα σε σπουδάσω.»
«Πατέρα, δεν θέλω να μάθω γράμματα, μου φτάνουν αυτά που έμαθα, θα ακολουθήσω τη δικιά σου δουλειά και μάλιστα θα τη μεγαλώσω. Το χωριό μας έχει πολλές και καλές βοσκές και γρήγορα θα αυγατίσει το κοπάδι μας.»
Ο πατέρας έμεινε άναυδος, αυτό που λέμε κόκκαλο, δεν περίμενε μια τέτοια απάντηση. Από την άλλη σκέφτηκε ότι με το γιόκα του μαζί θα μπορούσε να μεγαλώσει το κοπάδι του και να ζήσουν καλά, μια που ήταν και ο τελευταίος στην οικογένεια, τα κορίτσια τα είχε παντρέψει.
"Καλά παιδί μου", συμφώνησε με βαριά καρδιά.
Ρίχτηκε το παιδί με ζήλο στη δουλειά, έπαιρνε και κανένα μεροκάματο απ' έξω και με τη βοήθεια όλης της οικογένειας μέσα σε δέκα χρόνια το κοπάδι από 100 μετά βίας πρόβατα έγινε πάνω από 500, έφκιασε και μια μάντρα με αποθήκη στη συνέχεια, έφκιασε καινούργιο σπίτι, έχοντας πάντα κατά νου να κάνει οικογένεια.
«Πατέρα, σκέπτομαι να στείλω προξενιό στην κόρη του τάδε, τι λες;»
«Τι να σου πω βρε, παιδί μου, καλό κορίτσι μου φαίνεται αλλά σαν ψηλομύτα φαντάζει».
Στέλνει το παλληκάρι το προξενιό με τον κατάλληλο προξενητή, και αντί θετικής απάντησης εισπράττει την πρώτη χυλόπιτα. Και σαν να μην έφθανε η άρνηση ακούσθηκαν και δυσμενή σχόλια: τι αυτόν τον προβατά θα πάρω;
Τα σχόλια αυτά μαθεύτηκαν στο χωριό με συνέπεια όλα τα υπόλοιπα προξενιά να αποτύχουν’ είναι να μην σου βγει το όνομα. Ωστόσο ο Γιώργος δεν ήταν από τα παιδιά που απελπίζονταν, έμαθε δε από έναν συνορίτη του ότι κάποιος από το διπλανό χωριό του πήγε στην Αλβανία και πήρε νύφη από ένα ελληνοχώρι της Αλβανίας.
Το γεγονός αυτό τον προβλημάτισε και κάθισε και σκέφτηκε . «Μωρέ δεν κάνω κι εγώ το ίδιο». Το συζητάει με τους γονείς του, ρωτάει και τον Αλβανό που είχε στη δούλεψή του και μια ωραία πρωία μαζί με το Αλβανάκι ξεκινάει για τα ελληνόφωνα χωριά της Αλβανίας από όπου ήταν και ο υπάλληλός του. Και να μην τα πολυλογούμε βρήκε μια κοπέλα ελληνικής καταγωγής από κτηνοτροφικό σπίτι, κάτι που διευκόλυνε την κατάσταση. Ωστόσο επιφυλάχτηκε να δώσει λόγο πριν το πει και στους γονείς του.
Επιστρέφει στο σπίτι του, το συζητάει με τους δικούς του και φορτωμένος δώρα για τη νύφη μαζί με τον πατέρα του πάει και δίδει λόγο. Η νύφη βλέποντας τις βέρες, τις χρυσές αλυσίδες με τους σταυρούς , τα πιλεγκίτζια και τα άλλα δώρα που έφεραν οι σπιτικοί του γαμπρού τρελάθηκε από τη χαρά της, χώρια που και ο γαμπρός ήταν γερός άντρας και καλοκαμωμένος.
Παντρεύτηκαν, εγκαταστάθηκαν στο χωριό τους και όλα καλά, αλλά οι κοπέλες που είχαν απορρίψει το παλικάρι άρχισαν να κρυφοζηλεύουν...
Μαρί, Γιώτα, το είδες το νηστικό πως γυάλισε κι εμείς δεν τον θέλαμε το Μήτρο! το φύσαγαν κι δεν κρύωνε.. Καλά να πάθουν.
Ένα παρόμοιο περιστατικό συνέβη και σε καμποχώρι της πατρίδος μου. Τα παλικάρια που μείνανε στο χωριό δεν έβρισκαν νύφη!
Τι το χωραφά θα πάρω;
Νεοελληνικό φαινόμενο.
Κωνσταντίνος Γαλλής