Η ευδαιμονία, απαραίτητο συστατικό της ευζωίας
Όταν μιλάμε για ευζωία, συνήθως σκεφτόμαστε πρώτα τη σωματική υγεία: σωστή διατροφή, άσκηση, ύπνο, προληπτικές εξετάσεις. Και δικαιολογημένα. Όμως ο άνθρωπος δεν είναι μόνο σώμα. Για να ζει πραγματικά καλά, χρειάζεται και κάτι λιγότερο μετρήσιμο, αλλά εξίσου ουσιαστικό: την ευδαιμονία.
Η ευδαιμονία δεν είναι απλώς μια στιγμιαία χαρά ούτε η απουσία προβλημάτων. Είναι περισσότερο η βαθύτερη αίσθηση ότι η ζωή έχει νόημα, ότι αξίζει να τη ζούμε και ότι, παρά τις δυσκολίες της, μπορούμε να αισθανόμαστε ικανοποίηση και πληρότητα.
Όπως η διατροφή τροφοδοτεί το σώμα, έτσι η ευδαιμονία τροφοδοτεί τον εσωτερικό μας κόσμο. Η ανθρώπινη επαφή, η φιλία, η αγάπη, η δημιουργικότητα, η επαφή με τη φύση, η γνώση, η προσφορά στους άλλους, ακόμη και μια απλή καθημερινή χαρά, μπορούν να λειτουργήσουν σαν «τροφή» για την ψυχή.
Και ίσως εδώ βρίσκεται μια σημαντική παρανόηση της εποχής μας. Μπορούμε να προσέχουμε σχολαστικά τι τρώμε, πόσα βήματα κάνουμε και πόσες ώρες κοιμόμαστε, αλλά να ξεχνάμε να αναρωτηθούμε τι τροφοδοτεί την ψυχή μας.
Η ευζωία, επομένως, δεν είναι μόνο να ζούμε περισσότερα χρόνια ούτε απλώς να είμαστε απαλλαγμένοι από ασθένειες. Είναι να μπορούμε να δίνουμε ποιότητα στα χρόνια που ζούμε. Και αυτή η ποιότητα προϋποθέτει έναν άνθρωπο που δεν είναι μόνο σωματικά υγιής, αλλά έχει λόγους να χαίρεται, να ενδιαφέρεται, να αγαπά και να προσδοκά.
Ίσως λοιπόν η ευδαιμονία να είναι για την ψυχική μας ζωή ό,τι είναι η καλή διατροφή για το σώμα: όχι πολυτέλεια, αλλά απαραίτητο συστατικό μιας πραγματικά καλής ζωής.
Γιατί τελικά, ευζωία δεν είναι μόνο να ζεις καλά· είναι να αισθάνεσαι ότι αξίζει να ζεις.
Χρήστος Ξηρομερίτης